Thank You For Banking With Us

Υπάρχουν φορές που το γράμμα του νόμου δεν λαμβάνει υπόψη του το δίκαιο. Με μια τέτοια αδικία έρχονται αντιμέτωπες οι δύο αδελφές Noura (Yasmine Al Massri) και Maryam (Clara Khouri), των οποίων ο πατέρας πεθαίνει πριν προλάβει να τους μεταβιβάσει το σημαντικό ποσό των χρημάτων που είχε στον λογαριασμό του. Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο η περιουσία του θα μοιραστεί στα δύο, το ένα μισό σε εκείνες και το άλλο στον αποξενωμένο αδελφό τους - μόνο και μόνο επειδή είναι άντρας. Οι δυο γυναίκες θα αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους και τις προσωπικές τους ανασφάλειες για να διεκδικήσουν αυτό που νιώθουν ότι τους ανήκει, ενάντια σε μια πατριαρχική κοινωνία.

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Παλαιστίνιας Laila Abbas πάσχει από την απειρία της δημιουργού του. Αυτή είναι εμφανής στην πλανοθεσία, το μοντάζ, το ρυθμό και το τέμπο του φιλμ, που προδίδουν αρχάριο σκηνοθέτη χωρίς σμιλεμένο ύφος, χωρίς κατακτημένη κινηματογραφική γλώσσα, χωρίς πλήρη έλεγχο επί των εκφραστικών μέσων, με περισσότερο άγχος να αρθρώσει τα όσα (σημαντικά) έχει να πει, και με λιγότερη έγνοια να τα πει με τέτοιο τρόπο ώστε το αποτέλεσμα να είναι κινηματογραφικά αξιομνημόνευτο. Μερίδα θεατών αντιμετωπίζει επίσης έτσι το σινεμά, επομένως το κοινό του το έργο θα το βρει, αυτό το κοινό όμως έχει ένα ταβάνι που, υπό άλλες συνθήκες θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Το «Thank You for Banking With Us» εκκινεί από αγαθές προθέσεις, φιλοδοξώντας να αναδείξει, να καυτηριάσει αλλά και να προκαλέσει συζήτηση πάνω σε σημαντικές παθογένειες της σύγχρονης ισλαμικής κοινωνίας, η οποία αδυνατεί να ξεφύγει από τα δεσμά της πατριαρχίας, του συντηρητισμού και της προσκόλλησης σε ήθη κι έθιμα του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, χρίζει ως ηρωίδες δύο γυναίκες που, μολονότι διαφέρουν πολύ ως χαρακτήρες, καταφέρνουν να παραμερίσουν ό,τι τις χωρίζει και να ενωθούν για έναν ανώτερο σκοπό ο οποίος, συμβολικά, εκφράζει κάθε γυναίκα που αδικείται από ένα νομικό σύστημα σαφώς ευνοϊκό για το ανδρικό φύλο. Η βάση για ένα ενδιαφέρον κοινωνικό δράμα είναι εδώ, η εκτέλεση όμως αποτυγχάνει.

Δυστυχώς, το φιλμ είναι βουτηγμένο στο διδακτισμό, τους προφανείς συμβολισμούς, τη σχηματικότητα και τα απλοϊκά μηνύματα. Οι χαρακτήρες δεν διαθέτουν πραγματικό βάθος, αλλά είναι όλοι τους φορείς κάποιας ιδέας ή σύμβολα κάποιας τάξης / κοινωνικής ομάδας. Η ίδια η αφήγηση κινείται με αργούς, ράθυμους ρυθμούς προς μια προβλέψιμη κλιμάκωση. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της προσήλωσης των συντελεστών του φιλμ στο μήνυμα περισσότερο απ' ότι στον τρόπο, κάτι που δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος. Οι ωραίες ιδέες και οι καλές προθέσεις, που δεδομένα υφίστανται στην περίπτωση του εν λόγω φιλμ, δεν αρκούν για να δώσουν αξιόλογη ταινία.

Ευχόμαστε, πάντως, η ταινία να συναντήσει κοινό, κάτι στο οποίο μπορούν να βοηθήσουν οι ερμηνείες που κουβαλούν το έργο και το κρατούν αξιοπρεπές. Οι πρωταγωνίστριες είναι πειστικές και ενδιαφέρουσες, το συμπληρωματικό καστ ικανοποιητικό, κάνοντας όλοι ό,τι μπορούν ώστε να προσδώσουν ενδιαφέρον σε χαρακτήρες που σεναριακά κάπου χάνουν. Δυστυχώς, αυτή καθαυτή η ταινία δεν μπορεί να διεκδικήσει θέση πλάι σε άλλες πολύ αξιόλογες παλαιστινιακές παραγωγές που έχουμε δει τελευταία, όπως το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ «No Other Land» (2024) ή το συγκλονιστικό «To a Land Unknown» (2024) του Mahdi Fleiffel.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 24-07-2025  |  Διανομή: Cinobo