Oh, Canada

Ένας Αμερικανός, ο Leonard Fife (Richard Gere / Jacob Elordi), στα ταραγμένα χρόνια του πολέμου στο Βιετνάμ, προκειμένου να αποφύγει την υποχρεωτική θητεία στον στρατό, δραπετεύει στον Καναδά εγκαταλείποντας ταυτόχρονα μια στρωμένη ζωή, με οικογένεια και λαμπρές επαγγελματικές προοπτικές. Εκεί κάνει καριέρα ως σκηνοθέτης στρατευμένων ντοκιμαντέρ. Πλέον πολλά χρόνια μετά βρίσκεται άρρωστος σε τελικό στάδιο καρκίνου, και επιστρατεύει όλες τις δυνάμεις που του έχουν απομείνει για να δώσει μια μεγάλη συνέντευξη σε πρώην συνεργάτες του, και να εξομολογηθεί τη δική του αλήθεια.

Ο Paul Schrader, καταξιωμένος σεναριογράφος («Taxi Driver», «Raging Bull») και σκηνοθέτης («Mishima», «First Reformed»), επιστρέφει δύο μόλις χρόνια μετά το ωραίο, μα υποτιμημένο «Master Gardener» με τη νέα του ταινία, όπου διασκευάζει το ομότιτλο μυθιστόρημα του Russell Banks, με θέμα έναν ντοκιμαντερίστα που έχει ηρωοποιηθεί από τους θαυμαστές του επειδή εγκατέλειψε τις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να αποφύγει την στράτευση. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Μέσα από μια εξομολογητική συνέντευξη, όπου ο κινηματογραφικός φακός λειτουργεί ως ο απόλυτος καταλύτης στην ατέρμονη αναζήτηση της αντικειμενικής αλήθειας, ο μύθος αποδομείται, μια άλλη εκδοχή έρχεται στο φως και ο πρωταγωνιστής μας, που μια ζωή είχε μάθει να "κλέβει" τα μυστικά των άλλων, παραχωρεί επιτέλους τα δικά του σε κοινή θέα.

Μέσα από την ιστορία του Leonard Fife, ο Schrader συνθέτει το ρέκβιεμ της γενιάς του. Της γενιάς των λουλουδιών και της αμφισβήτησης, που βγήκε στους δρόμους καβάλα σε μηχανές επαναστατώντας ενάντια στο κατεστημένο, ενάντια δηλαδή στους γονείς τους, μόνο και μόνο για να βρεθούν σύντομα αντιμέτωποι με τα δικά τους αδιέξοδα και τις δικές τους λάθος επιλογές. Έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι αυτή την επανάσταση, ο Αμερικανός δημιουργός κοιτά με κριτική ματιά προς τα πίσω κι αναρωτιέται πού οδήγησε αυτή η αμφισβήτηση, τι κατάφερε η δική του γενιά και αν, τελικά, οι ίδιοι έγιναν καλύτεροι γονείς από τους προηγούμενους. Ακόμα περισσότερο, αναζητά το στίγμα που άφησε η γενιά του τώρα που το τέλος είναι κοντά.

Το «Oh, Canada» δεν είναι μια άψογη ταινία. Αρκετά σημεία της μοιάζουν βιαστικά, πιθανώς αποτέλεσμα του σφιχτού προϋπολογισμού. Για παράδειγμα, η επιλογή του Schrader να παίζουν τις νεότερες εκδοχές των χαρακτήρων των Michael Imperioli και Uma Thurman οι ίδιοι ηθοποιοί με διαφορετικές περούκες δεν πείθει και δίνει ένα οπτικό αποτέλεσμα που προκαλεί αθέλητα το γέλιο. Ακριβώς, όμως, λόγω της γνώσης πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ανεξάρτητο, χαμηλού προϋπολογισμού φιλμ, τέτοια πταίσματα παραβλέπονται. Εξάλλου, δεν έχει τόση σημασία η τεχνική αρτιότητα, όσο η εντιμότητα των προθέσεων και ο συνολικός αντίκτυπος, και σε αυτά η ταινία του Schrader δεν υστερεί.

Πραγματοποιώντας λίγες αλλά καίριες αλλαγές στο μυθιστόρημα, όπως η προσθήκη του χαρακτήρα του χαμένου γιου του Leonard Fife και η voice over αφήγησή του, ο Schrader προσθέτει ακόμα μία αξιόλογη ταινία στην όψιμη περίοδο της φιλμογραφίας του. Μπορεί το «Oh, Canada» να μη φθάνει στα καλλιτεχνικά μεγέθη ενός «First Reformed» (2017) ή ενός «The Card Counter» (2021), είναι όμως 100% μια ταινία Schrader, έχει πράγματα να πει και τα λέει με τρόπο αποτελεσματικότερο κι από το βιβλίο στο οποίο βασίζεται. Τέλος, επανενώνει επί τη οθόνης τον σκηνοθέτη με τον Richard Gere, πρωταγωνιστή στο «American Gigolo» (1980), μια από τις πρώτες σκηνοθετικές απόπειρες του Schrader, προσφέροντας στον ηθοποιό έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ρόλους του των τελευταίων χρόνων.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 22-05-2025  |  Διανομή: Σπέντζος