William Tell

Καθώς τα έθνη της μεσαιωνικής Ευρώπης συγκρούονται για την κυριαρχία, η Αυστριακή Αυτοκρατορία εξαπολύει μια εκστρατεία για να υποτάξει την ελεύθερη Ελβετία. Η βαναυσότητα των κατακτητών απέναντι στο χωριό και την οικογένειά του, ωθούν τον φιλήσυχο χωρικό και δεινό τοξοβόλο William Tell (Claes Bang) στα όριά του. Εξοπλισμένος με τη φλόγα της οργής και τη βαλλίστρα του, μετατρέπεται σε θρύλο, εμπνέοντας ένα ολόκληρο έθνος να αντισταθεί στον εισβολέα και να διεκδικήσει την ελευθερία του.

Παλιάς κοπής θέαμα, που απευθύνεται ίσως περισσότερο σε μεγαλύτερης ηλικίας θεατές χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό, το «William Tell» έρχεται να ξεδιψάσει τη μερίδα του κοινού που αγαπά τις μεσαιωνικές ιστορίες και τις ταινίες που επενδύουν στην ανάπλαση της σχετικής ατμόσφαιρας, μέσα από σκηνικά, κοστούμια, όπλα και την απαραίτητη εκφορά του λόγου. Όλα αυτά τα κάνει ικανοποιητικά η ταινία του Nick Hamm («Godsend»), η οποία δεν έχει ακριβώς ψεγάδια, δεν έχει όμως και κάτι που να την ξεχωρίζει από το σωρό. Οι καλές ερμηνείες και η προσεγμένη παραγωγή δεν αρκούν για να μας πείσουν ότι η συγκεκριμένη ταινία αξίζει παραπάνω από τη μέση μεσαιωνική περιπέτεια.

Το σενάριο ακολουθεί πιστά την πεπατημένη, έχοντας ως βάση το ομότιτλο θεατρικό έργο του Friedrich Schiller και ως κεντρικό θεματικό άξονα τον ηρωισμό, την αυταπάρνηση και τη δίψα του ανθρώπου για ελευθερία, που είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία εθνικής συνείδησης σε μια εποχή όπου η έννοια της πατρίδας δεν είχε λάβει ακόμη τη σημερινή της υπόσταση. Συγχρόνως, η διαπίστωση της ταινίας πως οι αγώνες των λαών για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία δε θα τελειώσουν ποτέ έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο πλανήτης δοκιμάζεται από νέες εμπόλεμες συρράξεις, καθιστώντας το επιμύθιο του έργου γλυκόπικρο. Φυσικά όλα αυτά τα έχουμε ξαναδεί, όμως αυτό δε σημαίνει πως δεν είναι το «William Tell» μια ψυχαγωγική εμπειρία.

Στο τελευταίο συμβάλλει κι ένα σχετικά καλό cast. Ο πρωταγωνιστής, Claes Bang, είναι κάπως υποτονικός αλλά φέρνει σε πέρας αξιοπρεπώς το ρόλο του. Την παράσταση, ωστόσο, κλέβει με άνεση ο Conor Swindells, τον οποίο γνωρίσαμε σε εντελώς διαφορετικό ρόλο μέσα από τη σειρά του Netflix "Sex Education" κι ο οποίος εδώ υποδύεται τον βασικό "κακό", με τρόπο που παραπέμπει στον Κόμμοδο του Joaquin Phoenix από το «Gladiator» (2000) του Ridley Scott και στον Joffrey Baratheon από το "Game of Thrones". Το cast συμπληρώνουν η Golshifteh Farahani («Paterson») και ο βετεράνος Ben Kingsley («Gandhi»), οι οποίοι, αν και εμφανίζονται σχετικά λίγο, δίνουν παραπάνω πόντους στο αποτέλεσμα.

Το «William Tell» είναι μια ταινία που άξιζε να γίνει, καθώς η ιστορία του εθνικού ήρωα της Ελβετίας προσφέρεται για επικά κινηματογραφικά θεάματα. Μπορεί το αποτέλεσμα που παρέδωσε ο Nick Hamm να μην κρίνεται ως απόλυτα επιτυχημένο ή κλασικό, να αφήνει με άλλα λόγια περιθώριο για νέες απόπειρες στο μέλλον, όμως είναι μια στιβαρή, αξιοπρεπέστατη παραγωγή μεγάλου κοινού και κλασικότροπης λογικής που δεν προσφέρει στο κοινό της άλλα πράγματα από αυτά που του υπόσχεται. Με έναν ικανότερο σκηνοθέτη στο τιμόνι και ίσως έναν πιο δυναμικό πρωταγωνιστή, πιθανώς το αποτέλεσμα να ήταν μια ταινία που θα είχε τον αντίκτυπο της προαναφερθείσας του Scott, αλλά αυτό είναι κάτι που δε θα μάθουμε ποτέ.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 27-02-2025  |  Διανομή: The Film Group  |  Επίσημο Site