The Bricklayer

Ο Steve Vail (Aaron Eckhart), πρώην πράκτορας της CIA, επιστρέφει στην υπηρεσία για να αντιμετωπίσει έναν πανίσχυρο τρομοκράτη (Clifton Collins Jr.) που απειλεί την ύπαρξή της. Οι ικανότητες του Vail τίθενται σε δοκιμασία καθώς ξεδιπλώνει έναν περίπλοκο ιστό ίντριγκας, κρυμμένων μυστικών και λυκοφιλιών. Καθώς το διακύβευμα μεγαλώνει, ο Vail πρέπει να βασιστεί στο ένστικτό του και να προβλέψει τις κινήσεις των αντιπάλων του, να αποκαλύψει τα κίνητρά τους, και να προστατεύσει μυστικά που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια. Με το χρόνο να τελειώνει και το μέλλον της υπηρεσίας να τίθεται σε κίνδυνο, ο Vail πρέπει να εξουδετερώσει τον τρομοκράτη και να αποκαταστήσει την τάξη.

Το «The Bricklayer» πήγε άπατο στον υπόλοιπο κόσμο, αφού όλοι κατάλαβαν πως πρόκειται για ακόμα μία περιπέτεια δράσης της σειράς με πρωταγωνιστή τον Aaron Eckhart και σε σκηνοθεσία του πάλαι ποτέ υποσχόμενου μάστορα του είδους Renny Harlin («Die Hard 2», «Cliffhanger», «The Long Kiss Goodnight»), αλλά ενδέχεται να κόψει λίγα εισιτήρια παραπάνω στην Ελλάδα, μιας και διαφημίζεται ως "η ταινία που γυρίστηκε στη Θεσσαλονίκη". Πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ λαμβάνει χώρα στη συμπρωτεύουσα, και μάλιστα βασικός στόχος του "κακού" της ταινίας είναι ένας Έλληνας υπουργός (στο ρόλο ο Ακης Σακελλαρίου), όμως αυτό δε σημαίνει απολύτως τίποτα για την ποιότητά της, η οποία δεν ξεπερνά εκείνη τη μέσης straight to vod παραγωγής.

Όχι ότι δεν υπάρχουν καλά στοιχεία: ωραία φωτογραφία, τυπικά ικανοποιητικός Eckhart, απολαυστικός Tim Blake Nelson σε ρόλο βλάκα αρχηγού της CIA, καθόλου αδιάφορη, παρότι κλισέ, πλοκή και, βέβαια, το εύρημα, στην αρχή της ταινίας, να ταυτοποιείται ο "κακός" μέσα από υλικό που κατέγραψαν οι κάμερες του... εν λειτουργία μετρό Θεσσαλονίκης - απορείς, δηλαδή, που τα σκέφτονται οι μπαγάσηδες, άκου μετρό στη Θεσσαλονίκη, και μάλιστα εν λειτουργία! Κατά τ' άλλα, όμως, έχουμε μια τυπική περιπετειούλα της σειράς, την οποία ο Harlin σκηνοθετεί με επαγγελματισμό αλλά στον αυτόματο πιλότο, κι η οποία, όπως πολλές ταινίες του είδους της, ξεχνάει να τελειώσει και προσθέτει υποπλοκές και χαρακτήρες που δεν χρειάζονται καθόλου.

Επιπλέον, οι σκηνές δράσης, όσο σκληροτράχηλες κι αν θέλουν να φαίνονται, είναι κινηματογραφημένες και, κυρίως, μονταρισμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν μπορείς να τις ευχαριστηθείς. Η ταχύτατη εναλλαγή πλάνων χρησιμεύει όχι τόσο για να αποδώσει την ένταση αυτών των σκηνών, όσο για να καλύψει την αδυναμία του Harlin να στήσει μια σοβαρή χορογραφία, όπου θα γνωρίζει ο θεατής ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται κάθε χαρακτήρας, τι επιθυμεί να πετύχει στη σκηνή και πώς θα το καταφέρει ή γιατί θα αποτύχει. Ένα σύμπτωμα που παρουσιάζουν, εδώ που τ?? λέμε, όλες οι b-movies δράσης τη σήμερον ημέρα και απλά ο Harlin αναπαράγει εδώ, λες και δεν έχει σκηνοθετήσει στο παρελθόν μερικές αληθινά καλές ταινίες του είδους.

Όπως και να 'χει, το «The Bricklayer» τελικά μπορεί και να μην προσφέρεται για τέτοιες αναλύσεις, αφού είναι φτιαγμένο για θεατές που δεν έχουν ιδιαίτερα υψηλές απαιτήσεις. Ακόμη, όμως, κι αν το κοινό του προσέλθει ελπίζοντας σε μια ψυχαγωγική ταινία δράσης, είναι πάρα πολύ πιθανό να απογοητευθεί, αφού αυτό που θα αντικρύσει είναι χιλιοειδωμένο και, ως εκ τούτου, μάλλον ανιαρό. Το ελληνικό στοιχείο προσθέτει ένα χαβαλέ στο θέαμα για το εγχώριο κοινό, πολύ φοβόμαστε όμως ότι εκεί σταματά η ψυχαγωγία που έχει να προσφέρει η ταινία και αρχίζει η βαρεμάρα, η κοινοτοπία και η κακοστημένη δράση, που την υποβιβάζουν στα επίπεδα ενός αδιάφορου b-movie.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 25-01-2024  |  Διανομή: Σπέντζος