Maestro

Το «Maestro» αφηγείται την περίπλοκη ερωτική ιστορία του Leonard (Bradley Cooper) και της Felicia (Carey Mulligan), μια ιστορία που καλύπτει περισσότερα από τριάντα χρόνια - αρχίζοντας από την στιγμή που γνωρίστηκαν το 1946 σε ένα πάρτι και συνεχίζοντας τη διήγηση μέσα από δύο αρραβώνες, ένα γάμο που κράτησε 25 χρόνια, και τρία παιδιά: τον Jamie Bernstein, τον Alexander Bernstein και τη Nina Bernstein Simmons.

Μονάχα ένα πρόβλημα έχει το «Maestro», η δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του ηθοποιού Bradley Cooper («The Hangover», «American Sniper»), πέντε χρόνια μετά το remake του «A Star Is Born», είναι όμως βασικό κι ενδέχεται να "πετάξει έξω" σημαντική μερίδα του κοινού, τους οποίους δεν μπορούμε να αδικήσουμε. Το πρόβλημα αυτό έγκειται στο γεγονός ότι το φιλμ εστιάζει στον άνθρωπο Leonard Bernstein και όχι τόσο στον συνθέτη, επιχειρώντας να ρίξει περισσότερο φως στην τρικυμιώδη σχέση με τη γυναίκα του και στην καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία του, παρά στο ίδιο το καλλιτεχνικό του έργο και τα στοιχεία που στάθηκαν καταλυτικά στην έμπνευσή του. Ως εκ τούτου, η ταινία θα λειτουργούσε ακόμα και αν ο πρωταγωνιστής της δε λεγόταν Leonard Bernstein, αλλά ήταν ένα εντελώς μυθοπλαστικό πρόσωπο, όπως έγινε για παράδειγμα με το περυσινό (και ανώτερο) «Tar» του Todd Field. Αν, λοιπόν, κάποιος παρακολουθήσει το έργο για να δει μια βιογραφία του συνθέτη, πιθανώς θα απογοητευθεί.

Από εκεί και πέρα, αν κάποιος δεν ενδιαφέρεται για την παραπάνω πτυχή της ταινίας, τότε σίγουρα θα βρει πολλά να εκτιμήσει σε αυτήν την ταινία. Το βασικό από αυτά είναι η σκηνοθεσία του Bradley Cooper, που ήδη με τη δεύτερη προσωπική δουλειά του φαίνεται να έχει εξελιχθεί εντυπωσιακά. Ειδικά οι ασπρόμαυρες σκηνές της ταινίας έχουν μια εξπρεσιονιστική αίσθηση που εντυπωσιάζει, ενώ το μοντάζ είναι εξαιρετικό. Πάντως, η μετάβαση από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη φωτογραφία, όσο καλή δουλειά κι αν έχει κάνει σε αμφότερες τις περιπτώσεις ο διευθυντής φωτογραφίας Matthew Libatique («The Whale»), κρίνεται μάλλον ως αχρείαστη, αφού δε θα άλλαζε κάτι αν ολόκληρη η ταινία ήταν είτε εξ ολοκλήρου ασπρόμαυρη, είτε εξ ολοκλήρου έγχρωμη.

Φυσικά, μια τέτοια ταινία θα ήταν αδύνατο να λειτουργήσει δίχως τους πρωταγωνιστές της, κι ευτυχώς το «Maestro» ούτε σε αυτό το κομμάτι θα απογοητεύσει. Ο Cooper, ο οποίος ενσαρκώνει ο ίδιος τον Bernstein, είναι προφανώς αφοσιωμένος με πάθος στο ρόλο και, με τη βοήθεια φυσικά και του εξαιρετικού μακιγιάζ, καταφέρνει να αποδώσει το χαρακτήρα σε όλα του τα ηλικιακά στάδια, πάντα με τη ζωντάνια και την ένταση που απαιτείται. Χωρίς κανενός είδους μανιέρα, ο ηθοποιός δίνει μια από τις πιο ψυχωμένες ερμηνείες της χρονιάς και θα είναι έκπληξη και σφάλμα εκ μέρους της Ακαδημίας να μην τον τιμήσει τουλάχιστον με μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Επίσης, η Carey Mulligan, στο ρόλο της Felicia Bernstein, είναι εξαιρετική, ακόμη κι αν ο δικός της ρόλος δεν είναι τόσο αβανταδόρικος όσο εκείνος του συμπρωταγωνιστή και σκηνοθέτη της.

Το «Maestro» είναι, τελικά, μια αξιοπρεπής ταινία που ωστόσο δεν πληρεί όλες τις προϋποθέσεις μιας βιογραφικής ταινίας. Δε φωτίζει ολόπλευρα την προσωπικότητα του βιογραφούμενου προσώπου, ούτε όμως διαθέτει το βάθος ενός «Tar». Ακόμα κι έτσι, είναι μια ταινία που αξίζει να ειδωθεί στη μεγάλη οθόνη, χάρη στην θαυμάσια δουλειά των ηθοποιών της και το γεγονός ότι ο Bradley Cooper αποδεικνύει ότι, σαν σκηνοθέτης, είναι ικανότατος.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 07-12-2023  |  Διανομή: The Film Group