Corsage

Κορσές

Δραματική  |  Παραγωγή: 2022  |  Διάρκεια 113'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Marie Kreutzer

Πρωταγωνιστούν: Colin Morgan, Vicky Krieps, Ivana Urban, Finnegan Oldfield Finnegan Oldfield, Alma Hasun

Κείμενο: Βαγγέλης Βίτσικας

Μια μυθοπλαστική αναπαράσταση ενός χρόνου από τη ζωή της Αυτοκράτειρας Elisabeth (Vicky Krieps) της Αυστρίας. Την Παραμονή των Χριστουγέννων του 1877, η Elisabeth, που κάποτε θεωρούνταν πρότυπο ομορφιάς από το λαό της, κλείνει τα 40 και, σύμφωνα με την εποχή, θεωρείται πλέον "μεγάλη". Τότε είναι, λοιπόν, που παίρνει την απόφαση να προσπαθήσει να διατηρήσει ατόφια τη δημόσια εικόνα της.

Τα τελευταία χρόνια, το είδος της ταινίας εποχής γνωρίζει άνθιση, με όλο και περισσότερους σκηνοθέτες να στρέφονται σε αυτό προκειμένου να το εμπλουτίσουν, να το παρωδήσουν, να ανατρέψουν τους κανόνες του. Το έκανε, για παράδειγμα, ο Γιώργος Λάνθιμος με το «The Favourite» (2018), που έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες των Oscar. Κάτι ανάλογο, αν και πιο διακριτικά, επιχειρεί το «Corsage», μια ταινία εποχής που εστιάζει σε μια από τις πιο διάσημες αυτοκράτειρες της Αυστρίας, η ζωή της οποίας έχει απεικονιστεί αρκετές φορές στον κινηματογράφο. Χωρίς να είναι κάποια αισθητικά ριζοσπαστική ταινία, διαθέτει ένα καλοδεχούμενο διακριτικό χιούμορ που την κάνει να ξεχωρίζει από άλλες δημιουργίες του είδους.

Βέβαια, η τάση αυτή των σύγχρονων κινηματογραφιστών να στρέφονται στο είδος της ταινίας εποχής έχει και μια άλλη διάσταση: αυτή των παραλληλισμών με το σήμερα, που ανέκαθεν ήταν ο στόχος του είδους. Και, σε μια εποχή όπου οι συζητήσεις για τη θέση της γυναίκας έχουν φουντώσει εκ νέου, το κινηματογραφικό πορτραίτο μιας γυναίκας που πασχίζει να καταπολεμήσει τα στερεότυπα της εποχής της είναι σημαντικό. Η Αυτοκράτειρα Elisabeth είναι αντιμέτωπη με τις αντιλήψεις του 19ου αιώνα γύρω από την ομορφιά και τη νεότητα, το γάμο και το καθήκον, τα συναισθήματα και τις νόρμες της εποχής και της θέσης της. Χωρίς να το βροντοφωνάζει μέσα στα μούτρα μας, η ταινία θέτει το ερώτημα κατά πόσον αυτές οι αντιλήψεις έχουν ξεπεραστεί στο σύγχρονο κόσμο, όπου η γυναίκα εξακολουθεί να αξιολογείται με βάση τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά;

Όλα τα παραπάνω η Marie Kreutzer, στην πιο επιτυχημένη ταινία της μέχρι τώρα καριέρας της, τα χειρίζεται με μια σκηνοθεσία λιτή, διακριτική, ολοκληρωτικά βασισμένη στα εκφραστικά μέσα του κινηματογράφου, στις δυνατότητες των ηθοποιών και στο εξαιρετικό συνεργείο της. Απουσιάζουν οι εξεζητημένες γωνίες λήψης, ενώ η τοποθέτηση προσώπων και αντικειμένων στο κάδρο είναι υποδειγματική, φέρνοντας στο νου ζωγραφικούς πίνακες της εποχής.

Αν και η πλοκή κάπου δείχνει να χωλαίνει, αναγκάζοντας τη σκηνοθέτρια να προσθέσει σκηνές αμφίβολης σημασίας για την εξέλιξη της ιστορίας, οι χαρακτήρες είναι εντυπωσιακά σύνθετοι. Πέρα από την Elisabeth, που ως βασικός χαρακτήρας της υπόθεσης συγκεντρώνει όλη την προσοχή, αξίζει ένας έπαινος για τη σεναριακή προσέγγιση σε δύο από τους βασικούς ανδρικούς χαρακτήρες του έργου: το σύζυγο της ηρωίδας και το γιο της. Δύο χαρακτήρες επίσης εγκλωβισμένους στο status quo της εποχής και του αξιώματός τους, οι οποίοι εντούτοις αποκαλύπτουν τις ευαίσθητες πλευρές τους σε κομβικά σημεία της ταινίας. Τέλος, ο διάλογος είναι εξαιρετικά προσεγμένος, με τη σκηνή ανάμεσα στην Elisabeth και την ερωμένη του άνδρα της να είναι υπόδειγμα κινηματογραφικού διαλόγου, αλλά και σκηνοθεσίας αυτού.

Η Vicky Krieps, την οποία γνωρίσαμε για πρώτη φορά στο αριστουργηματικό «Phantom Thread» (2017) του Paul Thomas Anderson και απολαύσαμε πέρυσι σε δύο άνισες ταινίες που ωστόσο της έδωσαν την ευκαιρία να εμπλουτίσει τη φιλμογραφία της, το «Bergman Island» της Mia Hansen - Love και το «Old» του M. Night Shyamalan, εδώ παραδίδει μια μεστή, δουλεμένη ερμηνεία που αποφεύγει τις αχρείαστες εξάρσεις και καταφέρνει να κερδίσει το θεατή. Είναι, έτσι κι αλλιώς, όλη η ταινία βασισμένη πάνω της, και η ηθοποιός καταφέρνει να τη σηκώσει στις πλάτες της ξεπερνώντας το εμπόδιο της μανιέρας και αποδεικνύοντας πως είναι ικανή για κάτι τέτοιο - στις προαναφερθείσες ταινίες είχε πάντα έναν ή περισσότερους γερούς συμπρωταγωνιστές.

Το «Corsage» είναι μια καλή ταινία, προσεγμένη αισθητικά και άρτια καλλιτεχνικά. Δεν πρόκειται για αριστούργημα, αλλά είναι οπωσδήποτε ένα φιλμ που του αρμόζει η μεγάλη οθόνη. Διακριτικό στα μηνύματά του, συνεπές σκηνοθετικά και ερμηνευτικά, εντυπωσιακό σκηνογραφικά και φωτογραφικά, είναι ένα έργο που απευθύνεται τόσο στους λάτρεις των ταινιών εποχής, όσο και σε εκείνους που συνήθως δεν προτιμούν τέτοιες ταινίες.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 17-11-2022  |  Διανομή: Cinobo

Παίζεται σε 8 αίθουσες. Δείτε αναλυτικά.
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2022 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.