Γράφει: Ιωάννα Αγγελίδου | 26.09.2015

Συναντήσαμε τον Thomas Bidegain, σεναριογράφο του «La Famille Belier», με αφορμή την προβολή της νέας του ταινίας (και πρώτης του σκηνοθετικής απόπειρας) «Les Cowboys», ένα ευρωπαϊκό γουέστερν με συνεχείς ανατροπές. Φιλικός, άνετος και με φοβερή αίσθηση του χιούμορ μας μίλησε μεταξύ άλλων για τη νέα του δουλειά, τη σχέση του με τον κινηματογράφο και την καλλιτεχνική δημιουργία, φροντίζοντας να κάνει ο ίδιος την πρώτη ερώτηση...

Thomas Bidegain: Σας άρεσε η ταινία (Les Cowboys);

Ιωάννα Αγγελίδου: Ναι, βρήκα πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι επιλέξατε μια αμερικάνικη φόρμα για να διηγηθείτε μια ευρωπαϊκή ιστορία.

Thomas Bidegain: Ακριβώς, είναι σαν να ξετυλίγεις ένα ευρωπαϊκό δώρο με αμερικάνικο περιτύλιγμα! Η ταινία στην πραγματικότητα είναι περισσότερο ευρωπαϊκή παρά αμερικάνικη. Αυτό που με ενδιέφερε να διηγηθώ ήταν η ιστορία μιας κοινότητας, μιας οικογένειας. Και πώς η μοίρα ενός ανθρώπου επηρεάζει όχι μόνο τα μέλη της οικογένειάς του αλλά και ολόκληρη την κοινότητα.

Ιωάννα Αγγελίδου: Αναφέρεστε αρκετές φορές στο θέμα της κοινότητας. Έχει να κάνει με κάποιο δικό σας βίωμα; Με το μέρος που μεγαλώσατε;

Thomas Bidegain: Στην καταγωγή είμαι Βάσκος από ένα μέρος της Γαλλίας κοντά στα σύνορα με την Ισπανία όπου υπάρχει αυτή η αίσθηση. Όμως μεγάλωσα και ζω στο Παρίσι.

Ιωάννα Αγγελίδου: Η ταινία παρουσιάζει ένα ευαίσθητο θέμα, τη σύγκρουση μεταξύ δυτικού κόσμου και Ισλάμ. Δεχτήκατε καθόλου αρνητικά σχόλια για τον τρόπο που το χειριστήκατε;

Thomas Bidegain: Όχι, ιδιαίτερα. Πιστεύω ότι αν μένεις πιστός στους χαρακτήρες σου δεν υπάρχει πρόβλημα. Για παράδειγμα, αν ένας χαρακτήρας μου στην ταινία είναι ρατσιστής, αυτό δε σημαίνει ότι είμαι κι εγώ ρατσιστής. Ο κόσμος το καταλαβαίνει. Όταν στο «Godfather» ένας χαρακτήρας βρίζει τους Εβραίους δε νομίζω να παρεξηγείται κανείς.

Ιωάννα Αγγελίδου: Εσείς είστε δύσκολος ως θεατής;

Thomas Bidegain: Εξαρτάται... Όχι, δεν είμαι δύσκολος. Βλέπω πολλές ταινίες. Συνήθως βλέπω μια νέα ταινία κάθε μέρα.

Ιωάννα Αγγελίδου: Αλήθεια;

Thomas Bidegain: Ναι, μα είναι τόσες πολλές! Κι είναι και πολλές ταινίες που έχω δει αρκετές φορές. Μου αρέσει πολύ να βάζω τον εαυτό μου σε αυτή τη θέση όπου γελάω ή κλαίω ως θεατής. Πιστεύω ότι ο κινηματογράφος είναι μια δημοφιλής τέχνη, η οποία πρέπει όχι μόνο να σε κάνει να σκεφτείς αλλά και να σε συγκινήσει.

Ιωάννα Αγγελίδου: Αρα δεν είστε εκείνος ο τύπος που βλέπει μια ταινία και λέει συνέχεια "Αυτό θα το έκανα καλύτερα".

Thomas Bidegain: Όχι, όχι, δεν είμαι αυτός. Αν και συχνά κριτικάρω το σενάριο. Μου αρέσει όταν οι ταινίες είναι κάπως απρόβλεπτες. Όταν εκπλήσσεσαι και θες να μάθεις τι θα συμβεί στη συνέχεια. Πιστεύω ότι πολλές ταινίες σήμερα και ιδίως οι αμερικάνικες ταινίες είναι πολύ προβλέψιμες. Ξέρεις ότι τώρα θα συμβεί αυτό και στη συνέχεια το άλλο και ούτω καθεξής... Μου αρέσει να μένω με το στόμα ανοιχτό, μου αρέσει όταν τα πράγματα δεν είναι αυτό που φαίνονται.

Ιωάννα Αγγελίδου: Και σε εμένα.

Thomas Bidegain: Τότε καταλαβαίνετε το γιατί και πιστεύω ότι το κοινό σήμερα χάρη στις σειρές είναι έτοιμο να δεχθεί πιο περίπλοκα πράγματα. Για παράδειγμα στη δική μου ταινία ο κεντρικός χαρακτήρας αλλάζει. Πρώτα έχουμε έναν τύπο κι ύστερα έναν άλλο. Νομίζω ότι το κοινό το αποδέχεται ευκολότερα αυτό σήμερα από ότι δέκα - δεκαπέντε χρόνια πίσω. Κι αυτό κυρίως χάρη στις σειρές. Στις σειρές δε διστάζουν να σκοτώσουν τον κεντρικό χαρακτήρα στο τρίτο επεισόδιο. Το κοινό μένει με το στόμα ανοιχτό και μου αρέσει όταν μένει με το στόμα ανοιχτό!

Ιωάννα Αγγελίδου: Ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με αυτό. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή του κοινού ή έστω ενός μέρους του από τις ταινίες στις σειρές.

Thomas Bidegain: Ναι, οι σειρές έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς, αλλά κυρίως οι αμερικάνικες σειρές. Δεν ξέρω βέβαια τι γίνεται με τις ελληνικές. Όμως νομίζω ότι οι αμερικάνικες σειρές έχουν γίνει δημοφιλείς γιατί μιλούν για την αμερικάνικη κοινωνία. Παλαιότερα οι ταινίες το έκαναν αυτό, αλλά δεν το κάνουν πια. Αν ήθελες, για παράδειγμα, να δεις για τη ζωή στη Νέα Υόρκη έβλεπες το «Taxi Driver». Σήμερα οι αμερικάνικες ταινίες δεν ασχολούνται τόσο με την πραγματικότητα, όσο με τη φαντασία, τα comics, κλπ. Οπότε αν ενδιαφέρεσαι για την πραγματικότητα, την αληθινή Αμερική, πρέπει να δεις σειρές.

Ιωάννα Αγγελίδου: Αρα ξαναγυρνάμε στη σημασία που έχει το σενάριο.

Thomas Bidegain: Φυσικά! Αλλά πέρα από το σενάριο έχει να κάνει με την πραγματικότητα. Πιστεύω ότι οι ταινίες υπάρχουν για να αναπαριστούν ένα κομμάτι του κόσμου. Αυτό πλέον για την Αμερική το κάνουν οι σειρές.

Ιωάννα Αγγελίδου: Η πρόσφατη εμπειρία σας ως σκηνοθέτης έχει επηρεάσει τη δουλειά σας ως σεναριογράφο;

Thomas Bidegain: Ναι, σίγουρα. Την έχει επηρεάσει γιατί δούλεψα με τους ηθοποιούς και πλέον έχω την τάση να γράφω λιγότερο αφήνοντας τους περισσότερο χώρο. Επίσης, όταν γράφω μια σκηνή έχω καλύτερη αντίληψη σχετικά με τις δυνατότητές της, με το τι είναι εφικτό και τι παρουσιάζει δυσκολίες.

Ιωάννα Αγγελίδου: Δηλαδή βάζετε πλέον τον εαυτό σας στη θέση του σκηνοθέτη;

Thomas Bidegain: Ναι, καταλαβαίνω καλύτερα τι είναι βαρετό και τι όχι. Επίσης, έμαθα πολλά από τη διαδικασία του μοντάζ. Είναι το ίδιο με τη σκηνοθεσία. Όταν το κάνεις μόνος σου είναι πολύ διαφορετικό, είναι φοβερή εμπειρία. Πλέον έχω την τάση να κάνω τα σενάριά μου μικρότερα.

Ιωάννα Αγγελίδου: Τελικά ποια είναι πιο διασκεδαστική; Η συγγραφή ή η σκηνοθεσία.

Thomas Bidegain: Πιο διασκεδαστική είναι σίγουρα η σκηνοθεσία. Το γράψιμο είναι μια μοναχική εμπειρία. Είσαι μόνος σου και παλεύεις με τον εαυτό σου. Εγώ πάντα τα βλέπω ως εξής: το γράψιμο είναι μια δουλειά την οποία κάνεις στο γραφείο σου, ενώ η σκηνοθεσία είναι μια κατάσταση του μυαλού. Πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου σε μια συγκεκριμένη διάθεση, να έχεις μια συγκεκριμένη ενέργεια για να το κάνεις.

Ιωάννα Αγγελίδου: Παρόλο που το γράψιμο είναι εξ' ορισμού μια μοναχική διαδικασία, η δουλειά σας δίνει την εντύπωση ότι είναι αρκετά συμμετοχική και συχνά γράφετε σε συνεργασία με άλλους.

Thomas Bidegain: Ναι, πάντα γράφω σε συνεργασία με άλλους. Αλλωστε έτσι δουλεύουμε στη Γαλλία. Πάντα δουλεύω για το σκηνοθέτη και με το σκηνοθέτη. Είναι προτιμότερο με αυτόν τον τρόπο γιατί αυτό που φτιάχνεις είναι "tailor-made", άρα καλύτερο. Είναι μια συμμετοχική προσπάθεια.

Ιωάννα Αγγελίδου: Από το γράψιμο περάσατε στη σκηνοθεσία. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;

Thomas Bidegain: Δεν ξέρω... Το τραγούδι! (γέλια)

Ιωάννα Αγγελίδου: Και το modeling;

Thomas Bidegain: Ναι, σας ευχαριστώ (γέλια). Δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή απολαμβάνω τη διαδικασία του να κάνω και τα δύο και πιστεύω θα συνεχίσω έτσι για κάποια χρόνια.