- Είδαμε: Τσίου...

Ή αλλι�ς πως μια πα�έα φίλων κάνουν μια συμπαθητική ταινία που έχει ήδη αποκτήσει φανατικο�ς θαυμαστές. Η πλέον ανεξά�τητη ταινία του φεστιβάλ, ά�εσε στο κοιν�, σε καμιά πε�ίπτωση �μως δεν διεκδικεί δάφνες π�ωτοτυπίας ή ευ�ηματικ�τητας. Το διασκεδαστικ� σενά�ιο του �άκη Παπαδημητ�άτου δεν ήταν α�κετ� για να καλ��ει τις σκηνοθετικές του αδυναμίες. Επαναλαμβαν�μενες γωνίες λή�εις και τεχνικές αδυναμίες είναι εμφανέστατες, χω�ίς �μως να ενοχλο�ν αφο� β�ίσκονται μέσα στο πα�ακμιακ� κλίμα της ταινίας. �ι ε�μηνείες είναι αποτελεσματικές, αν και σε κάποιες πε�ιπτ�σεις φλε�τά�ουν με τη κα�ικατο��α.

Πα��λα αυτά η παιχνιδιά�ικη διάθεση και το κέφι των συντελεστ�ν που 'διαποτίζει' ολ�κλη�η την ταινία τελικά σε κε�δίζουν. Αυτ� άλλωστε αποτελεί και το μεγάλο ατο� της ταινίας: το πα�ε�στικο κλίμα που επικ�ατεί. Πάνω απ� �λα το «Τσίου...» είναι μια απ�δειξη �τι μια καλή ταινία μπο�εί να γυ�ιστεί με ελάχιστα χ�ήματα α�κεί να υπά�χει ομαδικ� πνε�μα και επιμονή. �αι αυτ� θα έπ�επε να γίνει μάθημα σε �σους (δικαίως βέβαια) διαμα�τ��ονται για τους χαμηλο�ς π�οϋπολογισμο�ς των ελληνικ�ν ταινι�ν.
 

�αν�λης Δο�νιας - 25/11/2005